Δύο δεκαετίες πέρασαν από την δημιουργία των δυο ειδών...
Ο πόλεμος είχε αρχίσει...
Ο Βίκτωρ αύξησε τον στρατό του,
δημιουργώντας μια λεγεώνα βαμπίρ για να προστατευθεί από την πρώτη φυλή των Λύκων.
Μια αιμοβόρα και μολυσματική φυλή, ανίκανη να πάρει ανθρώπινη μορφή ποτέ ξανά.
Μέχρι που γεννήθηκε εκείνος.
Ο Λούσιαν.
Παρ΄όλο που η ψυχή του Βίκτωρ του έλεγε να σκοτώσει αυτό το παιδί..,
..δεν το έκανε.
Με τα χρόνια, το παιδί μεγάλωνε...
..και ανέπτυξε δύναμη, ευφυία και συγκέντρωση που οι προηγούμενοι του δεν είχαν.
Τι πιστεύεις, Σόνια;
Να κάνουμε κι άλλους;
- Απο αυτόν; - Σαν αυτόν...!
Ο Λούσιαν θα είναι πάντα ο πρώτος της φυλής του.
Ο πρώτος των Λύκων.
Ο Βίκτωρ θα χρησιμοποιούσε το μολυσμένο αίμα του Λούσιαν προς όφελος του,
εκμεταλλευόμενος την δίψα του παιδιού,
Στρέφοντας το εναντίον του και αναγκάζοντας τον να τρέφεται από ανθρώπους...
..σκλάβους του Βίκτωρ.
Αντιθέτως, δημιούργησε μια νέα φυλή αθανάτων.
Τους Λύκους. Λυκάνθρωποι αλλά και άνθρωποι επίσης.
Αντίθετα με τους άλλους, αυτή η νέα ράτσα μπορούσε να τιθασσευτεί,
και σκλαβώθηκε για να προστατεύει κατα τη διάρκεια της ημέρας τους αφέντες της.
Τουλάχιστον έτσι πίστευε ο Βίκτωρ, τόσο καιρό πριν...
*** U N D E R W O R L D ***
*** Η Ε ξ έ γ ε ρ σ η τ ω ν Λ ύ κ ω ν ***
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ *** [ tell.a.vision7@hotmail.com ] [ T3LL4V1S10N@msn.com ]
Οι Ευγενείς ανησυχούν, Άρχοντα μου. Η «πανούκλα» του Ουίλλιαμ δρα ανεξέλεγκτα.
Οι λύκοι σκότωσαν τους σκλάβους τους.
Οι άνθρωποι αναστατώθηκαν.
Τάνις, σε παρακαλώ, σημείωσε πόσο πόνο μου προκαλεί.
Χάσαμε όμως σκλάβους που σημαίνει ότι χάσαμε ασήμι.
Aρκετά! Δεν αύξησα την περιουσία μας 10 φορές από τότε που κοιμήθηκαν ο Μάρκους και η Αμέλια;
Θα τα βγάλουμε πέρα με τους λύκους όπως κάναμε πάντα.
Δεν έχεις να κάνεις κάτι καλύτερο, σιδερά, απ΄το να παίζεις με πολεμικά όπλα;
Τουλάχιστον κάνε κάτι χρήσιμο.
Δείξε λίγη ευγνωμοσύνη, Σόνια, σ΄αυτόν που σου έσωσε την ζωή.
Δεν χρειαζόμουν κανέναν σωτήρα.
Πες μου, Λούσιαν, δεν σου τρώει την καρδιά να σκοτώνεις το ίδιο σου το είδος;
Καθόλου. Είναι άμυαλα κτήνη, Άρχοντα μου.
- Δεν είναι αδέρφια μου... - Αλήθεια;
Πατέρα...
Είσαι άξιος εκπρόσωπος της φυλής σου. Για να παραμείνεις τέτοιος...
...κράτα χαμηλό το βλέμμα σου.
Ξεφορτωθείτε το.
Αψήφησες το Συμβούλιο.
Υπάρχουν κι άλλα πράγματα που πρέπει να κάνω, ξέρεις.
Ελπίζω να ευχαριστήθηκες τον φεγγαρόλουστο περίπατό σου.
Περιπολούσα.
Παράκουσες. Σου είπα να μείνεις εσωτερικά των τειχών.
Ένας πατέρας δεν μπορεί ν΄αγνοήσει το ρίσκο που παίρνεις!
Οδήγησες τους λύκους στους Θανατηφόρους.
Και γιατί πατέρα, το δικό μου ρίσκο είναι μεγαλύτερο απ΄το δικό τους;
..Αυτοί δεν είναι παιδιά μου.
Και δεν είναι μέλη του Συμβουλίου. Εσύ είσαι.
Και μια μέρα θα γίνεις Πρεσβύτερη, το εκ γενετής δικαίωμά σου.
Σόνια, το Συμβούλιο έχει μεγάλα σχέδια για σένα.
Πρέπει να προφυλάσσεσαι,
έχουν κουραστεί με τα παιχνίδια σου και μ΄αυτή την επιπολαιότητα σου.
Οι κίνδυνοι του δάσους δεν είναι μεγαλύτεροι από αυτούς του Συμβουλίου.
Θα μάθεις τα μυστικά της πολιτικής, νά΄σαι σκληρή και πονηρά έξυπνη.
Και πάνω απ΄όλα, να είσαι πιστή στην οικογένεια σου.
Σ΄εμένα.
Άλλωστε, χωρίς αφοσίωση ανάμεσά μας δεν θα ξεχωρίζαμε καθόλου απ΄αυτά τα τέρατα.
Λύκοι!
Καθόλου ξεκούραση, σκύλε!
Αρκετά!
Τολμάς να σηκώνεις το χέρι σου πάνω μου;
- Είπα αρκετά! - Το σκυλί του αφέντη...
Δεν θα είσαι πάντα ο αγαπημένος του.
Όταν θα «πέσεις», θα βρίσκομαι εκεί...
Ας το ελπίσουμε...
Τι κοιτάτε; Πίσω στην δουλειά! Πίσω στην δουλειά!
Το θέμα που τίθεται ενώπιον του Συμβουλίου είναι απλό.
Μας επιτίθενται. Έξι φορές σε τρεις εβδομάδες.
Το είδος του Ουίλλιαμ έχει φτάσει σχεδόν τα τείχη μας.
Τι χάος θα ακολουθούσε αν έστω κι ένας τους περνούσε;
Ο φόβος σου, Κόλομαν, είναι λανθασμένος.
Δεν προστατευόμαστε από έναν στρατό αθανάτων;
Εξαίσια, Άρχοντα μου, εντούτοις, οι Ευγενείς όχι.
Κι όπως προανέφερα, οι Ευγενείς είναι το «γρασίδι» στο οποίο «βόσκουμε».
Αν δεν μπορούμε να προστατεύσουμε τους ανθρώπους μας, αυτό μας κάνει να φαινόμαστε αδύναμοι.
Και πως παράγεται η δύναμη;
Έχουμε τους Θανατηφόρους να περιπολούν την νύχτα, και τους φύλακες να περιπολούν την ημέρα.
Οι Λύκοι να μας προστατεύσουν εξωτερικά από τους λύκους, τρελαθήκατε;
Είναι τερατογεννήματα, πρωτόγονα και θηριώδη ζώα που ούτε να σκεφτούν δεν μπορούν καλά καλά!
Νομίζω ότι οι φόβοι σας σ΄αυτό το θέμα είναι λανθασμένοι.
Μπορούμε να φτιάξουμε μια προνομιούχα τάξη από Λύκους.
Μεγαλύτερες μερίδες, καλύτερα καταλύματα,
και να τους αφήσουμε να τους χειριστεί κάποιος που εμπιστευόμαστε.
Ίσως το «κατοικίδιο» σας, ο Λούσιαν, αυτός που έσωσε την κόρη σας σήμερα.
Για την ακρίβεια, νομίζω ότι θα έπρεπε να την ακούσουμε πάνω σ΄αυτό το θέμα.
Μάλλον έπρεπε να παρευρεθεί κάπου άλλου.
Βρες την...
Θα εκλάβω την πρόταση σας...
..σαν συμβουλή. - Ευχαριστώ, Άρχοντα μου.
Θα θέλαμε να εξασφαλίσουμε για τους Ευγενείς που φτάνουν αύριο,
ότι θα έχουμε υψηλό το ενδιαφέρον τους.
Αρχόντισσα.
Είναι αλήθεια αυτό που είπες στον πατέρα μου;
Ότι δεν ένιωσες τίποτα όταν τον σκότωσες;
Είναι ζώα. Ανίκανα να σκεφτούν ή να αισθανθούν.
Οπότε γιατί να νιώσω οτιδήποτε γι΄αυτούς;
Σόνια, αν έφευγα ποτέ από εδώ... θα ερχόσουν μαζί μου;
Να φύγεις;
Μην το ξαναπείς αυτό, ούτε να το σκέφτεσαι.
Θα σε κυνηγήσουν και θα σε εξοντώσουν όπως όλους τους άλλους.
Όχι αν μπορέσω να απαλλαγώ απ΄αυτό. Κοίτα!
Το έφτιαξα, αυτό θα είναι η ελευθερία μου.
Λούσιαν, υποσχέσου μου ότι δεν θα το χρησιμοποιήσεις.
- Σε παρακαλώ! - Αυτή είναι η απάντησή σου; Δεν θα έρθεις;
Θες να μείνω εδώ για σένα; Έτσι; Σαν ένα ζώο;
Λούσιαν!
Τα Βαμπίρ και οι Λύκοι, είμαστε και οι δυο παιδιά του Κορβίνου.
Όμως η δική μου οικογένεια είναι σκλάβοι.
Θα χρησιμοποιήσω αυτό το κλειδί και θα φύγω απ΄αυτό το μέρος.
Όμως δεν θα μπορούσα ποτέ να μην είμαι μαζί σου.
- Κανένα νέο από την κόρη μου; - Δύσκολα την βρίσκεις.
Αρνήθηκε να με δει.
Δεν απάντησε καθόλου.
Γιατί είναι τόσο τυφλή;
- Ρισκάρει την θέση του Συμβουλίου, για τί; - Δεν μπορώ να φανταστώ.
Πρέπει να προετοιμαστείς, Άρχοντα μου, οι Ευγενείς των ανθρώπων είναι καθ΄οδόν.
Κοφτερό, κανένας Λύκος δεν μπορεί να σταθεί μπροστά του.
Ετοιμάστε τα άλογα.
- Άσε να πάει κάποιος άλλος. - Γιατί;
Χτες το βράδυ που σε άφησα...
Απλά άσε να πάει κάποιος άλλος.
Σε περίπτωση που δεν αντιλήφθηκες, σιδερά, είμαι αρκετά ικανή να φροντίσω τον εαυτό μου.
Άλλωστε...
θα μπορείς να με προσέχεις από τα τείχη.
Κυρία Σόνια, ο πατέρας σας ζήτησε να μείνετε πίσω.
Θα ήθελα να εξασφαλίσω την ασφάλεια των καλεσμένων από έξω.
- Άρχοντα της πύλης! - Δεν ήταν παράκληση.
Ο πατέρας σας ηγείται αυτού του Οίκου.
Συνεχίζει να μου το υπενθυμίζει...
Πρόσεχε, σιδερά, ξέρω ότι κάτι κρύβεις...
Κλείσ΄το παράθυρο! Κλείσ΄το.
Συγκεντρωθείτε!
Πες στους άντρες σου να βγουν εκεί έξω, τώρα!
Τι ξέρεις εσύ απ΄αυτά;
- Κάνε στην άκρη! - Είναι πάρα πολλοί!
Θα γίνει σφαγή!
Σταματήστε τον!
Δημήτρη!
Λούσιαν!
Σόνια!
Λούσιαν, όχι!
Όχι, μή!
Το έκανε για να με σώσει.
Εγώ δεν είμαι ο άρχοντας αυτού του Οίκου;
- Ξέρεις ότι απαγορεύεται να βγάλεις το κολάρο. - Ναι.
Κι εσύ παρέβηκες τον κανόνα μου αφού σου έδωσα μια νέα ζωή.
Οι ευνοϊκές σου ημέρες τέλειωσαν, ...σκλάβε!
- Πατέρα, άφησε τον σου είπα... - Μην μου μιλάς!
Με αψήφησες για τελευταία φορά.
Πάρτε την από δω!
Κάψτε τα πτώματα. Κάψτε τα όλα.
Για την αφαίρεση του κολάρου, 30 μαθήματα!
Με εξέπληξες με την προδοσία σου.
Σε είχα σαν γιο μου.
- Σου έδωσα νέα ζωή. - Μου έδωσες αλυσίδες.
Μετά από τόσα χρόνια που είσαι εδώ, θα έπρεπε να γνωρίζεις...
δεν μπορείς να έχεις το ένα χωρίς το άλλο.
Κάντε το!
Σου το είπα ότι θα ήμουν εκεί όταν θα «έπεφτες».
- Τι; - Σταματήστε το, είναι ένας...
..από τους προστάτες μας. - Είναι ένα τέρας.
- Θ΄ανησυχήσουν οι άλλοι. - Ας είναι, θα είναι χειρότερα αν δεν τιμωρηθεί.
Τον είδες, Κόλομαν, τους εμπιστευόμαστε έξω απ΄τα τείχη,
δεν μπορούμε καν να τους εμπιστευτούμε μέσα.
Με την δική μου αρίθμηση είναι 21.
Συνεχίστε...
Μείνε μακριά του ...αλλιώς θα τιμωρήσουν κι εσένα.
Το ενδιαφέρον σου για τον Λούσιαν ήταν αρκετά συγκινητικό.
- Ένας σκλάβος. - Μόλις μου έσωσε την ζωή.
Εσύ δεν ήσουν που μου έλεγες να δείχνω λιγάκι ευγνωμοσύνη;
Εσύ; Δεν έχεις καθόλου ευγνωμοσύνη γι΄αυτόν που έσωσε την ζωή της κόρης σου;
Είμαι ευεργέτης του.
Ζει επειδή εγώ του το επέτρεψα.
Υπό άλλες συνθήκες θα τον είχα δώσει για τροφή σε κομματάκια στο ίδιο του το είδος.
Μα η τιμωρία του τελείωσε τώρα.
- Θα ελευθερωθεί... - Ελευθερωθεί; Η κρίση σου είναι θολωμένη, Σόνια.
Δεν τηρούμε την τάξη με το συναίσθημα.
Ο Λούσιαν απαγορευόταν να βγάλει το κολάρο και παρ΄όλα αυτά το έκανε.
Αφού κατάφερε να βρει λόγο ...πρέπει να παραμείνει στην φυλακή.
Παραδειγματικά.
Ο Γιάννος και οι άλλοι Ευγενείς θα φτάσουν σύντομα.
Η παρουσία σου αναμένεται...
Είδα τι έκανες εκεί έξω..
Πολύ γενναίο ...για άνθρωπο.
Τους είχες συναντήσει ποτέ;
Μόνο στις ιστορίες.
- Δεν τους φοβάσαι; - Ναι.
- Μα ήθελα να ζήσω. - Εμένα με φοβάσαι;
Ναι.
Δεν χρειάζεται.
Δεν δαγκώνω...
πολύ...
- Είσαι σαν αυτούς; - Όχι.
Είμαι ένας Λύκος, ναι, αλλά δεν είμαι σαν αυτούς.
Αυτοί που είδες εκεί έξω σήμερα είναι ζώα, σπόροι του Ουίλλιαμ, καθαρά κτήνη.
Κανένα ίχνος ανθρωπιάς δεν τους έχει μείνει, άγρια, άμυαλα κτήνη.
- Έτσι μου έχουν πει. - Σε είδα.
Σε υπάκουσαν.
Ναι...
Ναι, το έκαναν.
- Δεν έπρεπε να είσαι εδώ. - Έπρεπε!
- Συγγνώμη, αγάπη μου, είσαι καλά; - Καλά είμαι.
- Εγώ φταίω, αν δεν έβγαινα έξω... - Τότε δεν θα ήσουν αυτή που είσαι.
Δεν φταις εσύ.
Δεν πρέπει να είσαι εδώ, πρέπει να φύγεις.
- Ο πατέρας μου δεν πρόκειται να το μάθει ποτέ. - Υπάρχει κάποιος Θανατηφόρος που μπορείς να εμπιστευτείς;
Είναι περισσότερο πιστοί στον πατέρα μου παρά σ΄εμένα.
- Ο Τάνις. - Μπορούμε να τον εμπιστευτούμε;
Όχι, ο Τάνις ξέρει για μας.
- Πώς; - Δεν έχω ιδέα, όμως...
αφού δεν το είπε ακόμα στον πατέρα σου τότε κάτι θέλει.
Σόνια, μάθε τι θέλει!
Φέρτε τους μέσα.
Γιάννος!
Δεν σου ανήκει το μεγαλύτερο ορυχείο ασημιού στην περιοχή;
Έχει καταστραφεί, Άρχοντα μου. Οι εργάτες μολύνθηκαν, έγιναν τέρατα.
Τι ατυχές, και δαπανηρό.
Ούτε τα μισά απ΄αυτά που πρέπει δεν έφερες για την βοήθεια που σου δίνουμε.
Βοήθεια;
Όλοι είδαμε τις φωτιές όπως ερχόμασταν.
Μάθαμε όλοι για την τύχη του βαρώνου Κοβάσερ και της οικογένειάς του.
Οι λύκοι παραλίγο να πάρουν και την δική σου κόρη.
Γιατί να σου πληρώνουμε φόρο, αν δεν μπορείς να προστατεύσεις το ίδιο σου το σπίτι;
Μας έχει ήδη στεγνώσει!
Όλοι έχουμε ακούσει τις ιστορίες.
Δείτε τα μάτια του, είναι αλήθεια!
Αυτό το μέρος είναι καταραμένο!
Δεν είναι περισσότερο άνθρωποι, απ΄τους δαίμονες που μας καταδυναστεύουν!
Αν είναι να σκοτωθείς από δαίμονα... τότε καλύτερα να είναι δαίμονας που γνωρίζεις...
- Άφησέ με! - Φυσικά.
Θα ήθελε κανείς άλλος ακρόαση...;
Το καλύτερο φαγητό γι΄αυτά τα άθλια τέρατα!
Άφησε τον!
Δεν είμαστε ζώα!
Αυτό θέλετε να είστε; Η διασκέδασή τους;
Τα κατοικίδια τους;
Δειλιάζουμε υπό το μαστίγιο και μαλώνουμε αναμεταξύ μας!
Αυτό θέλετε;
Έζησα με τους κανόνες τους όλη μου την ζωή.
Να τους προστατεύω, να τους ζηλεύω, και για ποιό λόγο;
Για να με μεταχειρίζονται σαν ζώο;
Δεν είμαστε ζώα!
Έχουμε επιλογή!
Μπορούμε να είμαστε κάτι περισσότερο απ΄αυτό!
Μπορούμε να είμαστε σκλάβοι...
ή μπορούμε να είμαστε...
...Λύκοι!
Το πρωί πλησιάζει, παιδί μου.
- Είναι ώρα ν΄αφήσουμε αυτή την κηλίδα πίσω μας. - Ευχαρίστως.
Υπάρχουν κάποιες δύσκολες αποφάσεις που πρέπει να παρθούν. Θά΄θελα την βοήθεια σου σε μία. - Φυσικά, πατέρα.
Τώρα που χάθηκε ο Λούσιαν, πρέπει να αναγάγουμε κάποιον άλλο Λύκο στην θέση του.
...Χάθηκε;
Ο Κόλομαν πιστεύει ότι θ΄αναστατωθούν οι υπόλοιποι, πρέπει να τον εξοντώσουμε.
Αυτό θα είναι δύσκολο...
Είναι μαζί μας τόσο καιρό.
Ίσως ο Γιόργκ. ΄Η ο Θράσος.
Αυτοί θα ήταν... αξιόπιστοι.
Εξαιρετική επιλογή. Θα τους σκεφτώ σοβαρά.
Εσύ, παιδί μου, είσαι ό,τι πολυτιμότερο έχω στην καρδιά μου.
Τι είπες στον πατέρα μου;
- Τι του είπες; - Τίποτα.
- Γιατί; - Τι γιατί;
Γιατί δεν του είπες τίποτα;
Άραγε ο πατέρας σου...
θα καλωσόριζε το Συμβούλιο λέγοντας ότι η αγαπημένη του κόρη συνευρίσκεται
...μ΄έναν Λύκο;
Δεν είναι γνωστός για την ευγνωμοσύνη του.
Και δεν είμαι ακόμα σε θέση να το χρησιμοποιήσω προς όφελος μου.
Τι είδους όφελος;
Υπάρχουν 12 θέσεις Συμβούλων.
Και δεν πεθαίνουμε συχνά...
Δυστυχώς όχι.
Κι αν σε βοηθούσα να γίνεις Σύμβουλος;
Γιατί να το κάνεις αυτό;
Μπορείς να κρατήσεις μυστικό;
Θα χρειαστώ κάτι ως αντάλλαγμα.
Δυο λεπτά, παραπάνω θα είναι πολύ επικίνδυνο.
Λυπάμαι, δεν υπήρχε άλλος τρόπος.
Ο Τάνις, λοιπόν;
Είχες δίκιο, θα μας βοηθήσει μ΄αντάλλαγμα μια θέση στο Συμβούλιο.
- Και ο πατέρας σου δεν ξέρει τίποτα; - Ειμαι σίγουρη γι΄αυτό!
Θα έρθουν κάποιοι ακόμα μαζί μου, ο Σάββας κι ο Χρήστος απ΄την ανθρώπινη φυλή.
Λούσιαν, δεν υπάρχει χρόνος!
Ο πατέρας μου σκοπεύει να σε σκοτώσει αύριο μετά την επίθεση στους ανθρώπους.
Πρέπει να φύγεις με την ανατολή.
- Κι εσύ; - Προέχει να μείνεις εσύ ζωντανός.
Η καλύτερη ευκαιρία είναι όταν ο Βίκτωρ κι οι Θανατηφόροι πέσουν για ύπνο.
Θα είμαι στο πλευρό του όταν θα φεύγεις.
Γρήγορα!
Αν πετύχει θα σε συναντήσω σε 3 μέρες, μετά το ηλιοβασίλεμα.
Υπάρχει ένα ξέφωτο δίπλα στο ποτάμι, θα σε συναντήσω εκεί.
- Κι αν όχι; - Τότε θα σε συναντήσω μες το δάσος.
Όρθιοι!
Να είσαι γενναίος, άνθρωπε.
Ξέρεις ποιό είναι το πρόβλημα σου;
Δεν καταλαβαίνεις την φυσική εξέλιξη των πραγμάτων.
Τα πράγματα αλλάζουν. Να είσαι έτοιμος όταν αλλάξουν...
Θεώρησε το σαν δώρο αποχωρισμού...
Περιμένετε!
Δεν καταλαβαίνετε ότι αυτό είναι ένα δώρο που σας προσφέρω;
Είναι κατάρα!
- Τι μας έκαναν; - Θα το μάθετε αρκετά σύντομα.
Μας έκαναν... σαν εσένα.
Ναι.
- Γιατί; - Σας χρησιμοποιεί για δική του προστασία.
- Θα πεθάνω πρώτα. - Αυτό δεν θα συμβεί.
Όταν έρθει η ώρα, το ξημέρωμα, σκοπεύω να φύγω απ΄αυτό το μέρος.
Θέλει κανείς να ρισκάρει μαζί μου;
Υπάρχει μια νέα ζωή που μας περιμένει έξω απ΄αυτά τα τείχη, φίλε μου.
Και μπορείς να γίνεις μέρος της. Ένας από μας.
Η να μείνεις και να τους υπηρετείς...
Έχουμε καινούργια σκυλιά. Ας δούμε πως μοιάζουν!
Άργησες λιγάκι, έχει ήδη φύγει.
Είστε μαζί μου;
Σάββα, Χρήστο, ελευθέρωσε και τους άλλους, οι υπόλοιποι μαζί μου!
Είστε ελεύθεροι. Κουνηθείτε!
Από δώ!
Εδώ κάτω!
Τρέξτε, τρέξτε!
Συνεχίστε να κινείστε!
Δεν μπορείς να κάνεις κάτι!
Θα γυρίσω, σας το υπόσχομαι!
Όχι!
Άρχοντα μου!
Άρχοντα μου, ο Λούσιαν δραπέτευσε.
Πηγαίνετε!
Άρχοντα μου!
Κουνηθείτε!
Λεχρίτες!
Τάνις!
Κουνηθείτε!
Μάλιστα, Άρχοντα μου.
Που είναι το κλειδί που σου έδωσα;
Το κλείδωσα στο οπλοστάσιο εγώ ο ίδιος.
Και πως άνοιξε τότε;
- Δεν έχω ιδέα. - Έχω εγώ.
- Σκοτώστε τον! - Όχι!
Παρακαλώ...
Ελέγξτε στο οπλοστάσιο.
- Θα υπάρχει κάποια εξήγηση. - Δείξε μου...
Δεν έχουμε ξαναβρεθεί έξω απ΄τα τείχη.
Διασκεδασέ το όσο μπορείς, Χρήστο, σύντομα πρέπει να βρούμε ένα τρόπο να ξαναμπούμε.
Δεν θα περάσει έτσι, δεν θ΄αφήσουμε τα αδέρφια μας να σαπίσουν εκεί πίσω.
- Ταπεινώσαμε τον Βίκτωρ, αυτοί είναι που θα πληρώσουν το τίμημα. - Ήμασταν τυχεροί που βγήκαμε ζωντανοί απ΄όλο αυτό.
- Απομείναμε μια χούφτα, δεν έχουμε όπλα. - Πράγματι.
Ο ευγενής που σας έφερε. Μπορείς να μας πας στο κτήμα του;
- Ναι. - Ωραία, ελάτε!
Κάπου εδώ πρέπει να είναι...
Κάπου...
..εδώ.
Πρέπει να έφτιαξε άλλο...
Ποτέ δεν σε αμφισβήτησα...
Δεν έχω καμία επιθυμία να αφαιρέσω τα κολάρα σας
...μόνο και μόνο για να τα αντικαταστήσω με δικά μου.
Έχετε επιλογή.
Μπορείτε να τρέξετε και να κρυφτείτε...
..ή να μείνετε και να πολεμήσετε!
Όποιος πολεμήσει μαζί μου, θα έχει την ελευθερία του
και αν το επιθυμεί..
..την αθανασία!
Υπάρχουν κι άλλα κτήματα στα δυτικά.
Θέλω να πας εκεί και να δεις πόσοι θέλουν να έρθουν μαζί μας.
Θα σε συναντήσω εδώ σε δυο μέρες.
Πατέρα!
- Σε τρόμαξα αγαπητή μου; Συγγνώμη. - Όχι!
- Όχι, δεν με τρόμαξες. - Συνειδητοποίησα...
πως υπήρξα απερίσκεπτος...
Ήταν τόσο μεγάλη η στενοχώρια μου απ΄την προδοσία του Λούσιαν,
που δεν έδωσα καθόλου σημασία στα δικά σου αισθήματα.
- Τα δικά μου συναισθήματα; - Εισέρχονται μες την ζωή μας...
και ξεχνάμε την παρωδία της γέννησης τους...
για την οποία καθαρά ευθύνομαι, αυτή του Λούσιαν.
Θα μπορούσες να είσαι οτιδήποτε, ένας Θανατηφόρος ίσως.
Ναι...
...ίσως.
Μα δεν έγινε έτσι τελικά.. ..σωστά;
Τον βοήθησες να αποδράσει;
Να τον βοήθησα;
Φυσικά και όχι!
Μου λες ψέματα;
Έχω κάνει πολλά πράγματα ενάντια στην θέληση σου,
μα είναι ένας Λύκος.
Συγγνώμη, αγαπητή μου...
αλλά δεν μου αφήνεις καμιά επιλογή.
Πατέρα, σε παρακαλώ!
Ήθελα να πιστέψω τα ψέματα σου...
Δεν το περίμενα να με προδώσει η ίδια μου η κόρη.
- Πως μπόρεσες; - Πατέρα ...τον αγαπώ.
Με πρόδωσες!
Για να είσαι με ένα ζώο!
Σε αγαπούσα περισσότερο απ΄οτιδήποτε!
Να μην φύγει απ΄αυτό το δωμάτιο!
Έχουμε διαταγές να περιμένουμε.
Θα έχουμε αρκετούς άνδρες μέχρι το τέλος της εβδομάδας.
- Κανένα σημάδι της Σόνια; - Τίποτα.
Έπρεπε να είχε έρθει.
Μ΄όλο το σεβασμό, Λούσιαν, δεν βλέπω γιατί πρέπει να την περιμένουμε άλλο.
Δεν είναι μια από μας.
Αυτή μας ελευθέρωσε, το ξέχασες;
Μα είναι Βαμπίρ, μπορεί να σε κοροϊδέψει και να τους οδηγήσει εδώ!
Οι Θανατηφόροι είναι σίγουρα στα ίχνη μας και κάποια στιγμή τελικά θα μας βρουν, αλλά όχι εξαιτίας της!
Της εμπιστεύομαι την ζωή μου και όσο διατάζω, το ίδιο θα κάνετε κι εσείς.
Σου είπα να μην πεις τίποτα...
Ο Λούσιαν λεηλάτησε δύο κτήματα, Άρχοντα μου, και έκλεψε τα οπλοστάσια τους.
Οι σκλάβοι έχουν ενωθεί υπό τον ζυγό του.
Η ελευθερία είναι αρρώστια όπως και η «πανούκλα» του Ουίλλιαμ. Πρέπει να φέρεις το «κατοικίδιο» σου πίσω.
Ευχαριστώ, Κόλομαν, μου ξέφυγε το προφανές!
Δεν χρειάζεται να κουνήσω ούτε δάχτυλο.
Ο Λούσιαν θα γυρίσει με την δική του θέληση.
Έχω κάτι που θέλει...
Αρχόντισσά μου...
- Λούκα! Τι συμβαίνει, πού είναι; - Η Σόνια συνελήφθη.
Ξέρει για τους δυο σας.
- Θα την σκοτώσει. - Σκέφτηκα πως πρέπει να το ξέρεις.
Ακόμα τίποτα, Άρχοντα μου.
- Είναι παγίδα και το ξέρεις. - Δεν θα την αφήσω μόνη.
Εσένα ακολούθησαν, Λούσιαν, αν φύγεις θα τους χάσουμε.
Να σου πω ένα μυστικό, φίλε μου, δεν ακολούθησαν εμένα,
ακολούθησαν την ιδέα να είναι ελεύθεροι, γι΄αυτό βρίσκονται εδώ.
Μπορείς να τους κρατήσεις μαζί μέχρι να γυρίσω;
Αν δεν επιστρέψω, άφησε τους.
- Είσαι καλά; - Ναι.
- Λούσιαν, ήσουν ελεύθερος. - Όχι χωρίς εσένα.
Πρέπει να φύγουμε, αμέσως!
Άρχοντα μου! Η κόρη σας δραπέτευσε.
Φυσικά...
Πίσω!
Από δω!
- Εκεί. - Μάλιστα!
Τώρα!
Πως τολμάς να υψώνεις το χέρι σου απέναντι μου;
- Δεν το θέλω αυτό. - Είμαι ο πατέρας σου!
- Νομίζεις ότι μπορείς να με νικήσεις; - Δεν θέλω να σε νικήσω.
Σκοτώνοντας εμένα δεν θα σώσεις τον αγαπημένο σου Λύκο!
Πες τους άνδρες σου να κάνουν πίσω για χάρη του εγγονού σου!
Θαύμα, πατέρα!
Ένωση του αίματος μας.
Καταριέμαι την ημέρα που η μητέρα σου έδωσε την ζωή της για νά΄ρθεις σ΄αυτόν τον κόσμο!
Αυτό το πράγμα μέσα σου...
...είναι ένα τερατούργημα!
Σόνια!
Τελείωσε, πάρτε τον!
Καταλαβαίνεις τι έκανες; Η παγίδα δεν ήταν για σένα, αλλά για εκείνον.
Θα είχα παραδώσει τον Λούσιαν στο Συμβούλιο, και δεν θα μάθαιναν ποτέ για σένα.
Αλλά μετά από αυτό, ποτέ!
Όχι!
Αν δεν είχα φύγει, τίποτα απ΄όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί.
Τότε δεν θα ήσουν αυτός που ξέρω.
Είχες δίκιο, κανείς δεν θα ήθελε να ζει έτσι.
Τα αδέλφια σου είναι ελεύθερα χάρη σ΄εσένα.
Τα πράγματα θ΄αλλάξουν για πάντα μ΄αυτό που έκανες.
- Σε απογοήτευσα. - Όχι.
Λούσιαν, αγάπη μου,
δεν με απογοήτευσες.
Οι επιλογές που έκανα με οδήγησαν εδώ, όχι εσύ.
Ήταν ρίσκο που θα έπαιρνες εσύ για μένα...
Μια ζωή για εσένα, για εμάς.
Ανοίξτε την πόρτα!
- Σήκω πάνω! - Όχι!
Όχι!
Θα σας σκοτώσω! Όλους!
Η κατηγορούμενη διέπραξε υψίστη προδοσία ενάντια στον Οίκο.
Συνευρέθηκε με ζώα!
- Βοήθησε να δραπετεύσουν... - Έχω σώσει αυτόν τον Οίκο πολλές φορές μέχρι τώρα.
Σκότωσες το ίδιο σου το είδος!
Και ανέμιξες το αίμα, με αποτέλεσμα ένα «πράγμα» να μεγαλώνει μέσα σου.
Η πρότερη σου δόξα δεν δικαιολογεί την τωρινή σου ενοχή, θα αποφασίσουν τα μέλη του Συμβουλίου.
Η ποινή γι΄αυτά τα αδικήματα είναι ο θάνατος!
Τι ψηφίζετε;
Ναι.
- Ναι. - Ναι.
Είναι κόρη σου...!
Ναι.
Πηγαίνετέ την στον θάλαμο!
Όχι! Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό!
Βίκτωρ, Βίκτωρ, όχι!
Όχι, Βίκτωρ!
Όχι!
Λούσιαν.
Όχι, Σόνια, μή! Μην κοιτάς!
Μην κοιτάς, Σόνια, κοίτα εμένα!
Σ΄αγαπώ.
Κι εγώ σ΄αγαπώ.
Το πρόσωπο σου θα μου λείψει πολύ.
Αντίο, αγάπη μου!
Όχι.
Όοοοοοοοχι!
Σόνια!
- Φέρτε τα μαχαίρια μου. - Μάλιστα.
Άρχοντα μου...
Ελευθέρωσε τους άλλους, πήγαινε!
Ακολουθήστε με.
- Θέλετε εκδίκηση; - Ναι!
Δικός σας, εμπρός!
Έχουμε μεγαλύτερες έγνοιες απ΄τους πολύτιμους πάπυρους σου! Πήγαινε στους Πρεσβύτερους, τώρα!
Σφάξτε τους όλους!
Βίκτωρ...
- Ατίμασες την κόρη μου! - Την αγάπησα!
Την σκότωσες!
Έπρεπε να σ΄είχα λιώσει την ημέρα που γεννήθηκες!
Ναι, έπρεπε.
Αλλά δεν το έκανες...
Λούσιαν!
Λούσιαν.
Τελείωσε.
Όχι...
Αυτό είναι μόνο η αρχή...
Να σου πω κάτι για τον αγαπημένο σκοτεινό σου πατέρα.
Αυτός είναι που σκότωσε την οικογένεια σου, όχι οι Λύκοι.
Αντιθέτως μ΄εσένα, δεν μπορούσε ν΄αντέξει στην σκέψη του να σε στραγγίξει.
Εσύ, που τόσο του θυμίζεις την πολυαγαπημένη του Σόνια...
..την κόρη που καταδίκασε σε θάνατο!
Ψέματα!
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ *** [ tell.a.vision7@hotmail.com ] [ T3LL4V1S10N@msn.com ]
*** U N D E R W O R L D *** *** Η Ε ξ έ γ ε ρ σ η τ ω ν Λ ύ κ ω ν ***